Rapa Nui

Tradycja Kultura Współczesność

moevarua

 

 


 


 

historia viva4  W listopadzie i grudniu 2008r. grupa 18 polskich speleologów uczestniczyła w wyprawie do jaskiń znajdujących się na terenie Wyspy Wielkanocnej, kontynuując swoje pierwsze badania, które rozpoczęli w 2001r. Andrzej Ciszewski, szef ekspedycji, jest prezesem Komisji Speleologii oraz Komisji Taternictwa Jaskiniowego PZA.  Swoje prace zaczęli razem z katalońską ekipą, ale polskie badania zmierzają do stworzenia kompletnego opisu jaskiń na Rapa Nui.


   W styczniu tego roku, ambasador Polski w Chile, Zdzisław Jan Ryn, dyrektor naukowy ekspozycji, zaprezentował książkę podsumowującą jego studia nad światem  podziemnym Rapa Nui. Opisał dokładnie 315 jaskiń, które podzielił na trzy grupy: na te mało interesujące dla naukowców, na te które spełniały określone funkcje - jako  ogrody, magazyny i domy, ale też jako fortyfikacje, grobowce i miejsca kultu. Ostania grupa obejmuje ok. 50 jaskiń, najważniejszych ze względu na swoje archeologicznego znaczenie, ale zagrożonych zniszczeniem. 

   Następujący artykuł jest podsumowaniem czwartego rozdziałów książki, która odnosi się do archeologicznych obiektów znalezionych przez nich wewnątrz badanych jaskiń.

 

historai viva 1

 

  Doszli oni do wniosku, że pilnie trzeba chronić, a nawet zamknąć dostęp do wielu jaskiń, które zostały przez nich sklasyfikowane według ich archeologicznej wartości i nienajlepszego stanu. Wszystkie znaleziska jak i starodawne pozostałości, które można znaleźć pod ziemią, mogą być skradzione i ostatecznie przepaść.
  "Od momentu przybycia pierwszych mieszkańców, jaskinie stały się podstawowym elementem przestrzeni socjalnej, religijnej i funkcjonalnej. Jeśli założymy, że  legendarny król Hoto Matua przybył na wyspę od 800 do 1200 lat temu, a jaskinie były wykorzystywane do roku 1950, to były w ciągłym użyciu przez tysiąc lat. Podczas prowadzonych prac odkryto 315 jaskiń. Wiele z nich ujawniło ślady ludzkiej działalności. Z tego względu można je podzielić na trzy grupy: na te, w których rzeźbiono na powierzchni kamieni, na te gdzie wykuwano posągi i jaskinie noszące ślady architektonicznej interwencji.
  W pobliżu wejść do jaskiń, na zewnątrz, znajdują się petroglify, spośród których najbardziej popularnym motywem są te ukazujące: Make Make (boga-stwórcę, boga-płodności), Tangata Mau (człowieka-ptaka) i Komari (żeńskie narządy rozrodcze). Jaskinie były wykorzystywane do przechowywania przedmiotów funkcjonalnych i obiektów kultu.

 

historia viva2


  Od rozpoczęcia eksploracji wyspy, obiekty archeologiczne były przeznaczana na handel wymienny. To dlatego stosunkowo mała ilość opisywanych egzemplarzy została odkryta. Niektóre jaskinie były używane jako grobowce i miejsca wyrażanie kultu zmarłych. Ludzkie szczątki tam zhistoria viva2nalezione to głównie źle zachowane kości. Tylko w kilku przypadkach odnaleźliśmy ludzkie szkielety leżące w naturalnej pozycji, w przestrzeni przeznaczonej dla martwych. Najstarsze ludzkie szczątki należą do zmarłych w XIX w. w wyniku epidemii. Wśród wielu przedmiotów znalezionych podczas tych badań, znajduje się igła wykonana z kości, o długości 3 cm, znakomicie zachowana, odkryta z jaskini w sektorze Roiho. W kolekcji Muzeum Antropologicznego na wyspie znajduje się wiele takich kości, które wskazują na masowe występowanie podobnych przedmiotów. Inne znalezisko, również pochodzące z  obszaru Roiho, to kamienna miska, wykonana z miękkiego tufu, stojąca przy wejściu raczej małej jaskini, porośniętej trawą. To typowe kamienne naczynie, występujące na obszarze, gdzie ludzie nie znali ceramiki. Jedyny przykład ruchomego przedmiotu nadającego się do przenoszenia wody. Innym przykładem jest raczej małe, precyzyjnie wykonane, 10 cm bazaltowe dłuto, nazywane „toki”. Zostało znalezione na występie skalnym w jaskini, nazwanej „jaskinią budowniczych moai”. Starożytni kamieniarze rzeźbili figury moai używając podobnych bazaltowych dłut. Jednak w zależności od potrzeb, odpowiednio dłuższych.

 

historia viva3
   Następny pojedyncze odkrycie to obsydianowy skrobak, z ostrzem używanym jako narzędzie rolnicze, 10 cm długi, z półkolistą krawędzią na całej swojej długości, także znaleziony w Roiho. Innymi znaleziskami są obsydianowe ostrza, należące do grupy narzędzi „mata”, zachowane w różnym stopniu. Ich zniszczone ostrza były wiele razy przetwarzane poprzez odcinanie kolejnych kawałków, w celu otrzymania tak dużej powierzchni tnącej, jak to tyko możliwe.”

 


 


 

 

"Mieszkańcy nie chcieli, by moai trafiły na wystawę w Paryżu"

manifestacja  W poniedziałek, 1 marca, Krajowa Rada Zabytków przeprowadziła głosowanie wœród członków etnicznej grupy na Rapa Nui, żeby wykazać, czy zgadzają się oni czy nie z opuszczeniem wyspy przez posagi moai. Wszystko to w ramach projektu „Moai: Podróż Œświatła”, zaproponowanego przez Fundację Rapa Nui z Wyspy Wielkanocnej, pod auspicjami francuskiej Fundacji Louisa Vuitton’a, w ramach międzynarodowej współpracy z włoską Fundacją Mare Nostrum.

  Publiczna konsultacja była integralną częścią Konwencji nr 169, między Chile i ILO (Międzynarodowa Organizacja Pracy), która obliguje rząd do konsultacji z rdzennymi mieszkańcami w przypadku jakichkolwiek podjętych zarządzeń dotyczących ich społecznoœci.

  Nie wiążący charakter tego sondażu powoduje, że niektórzy wątpią, ze wola 89 proc. Rapanujczyków będzie spełniona.

manifestacja2  Tachira Solar z Głównego Sekretariatu Rządu, jasno oświadczyła: „Ważność tego głosowania wynika stąd, że Krajowa Rada Zabytków, która będzie podejmowała decyzję o wypożyczeniu moai, ma zamiar respektować wolę mieszkańców  Rapa Nui". Ponadto, Edgard Hereveri, członek założyciel i obecny prezes Fundacji Rapa Nui, uznając całkowity triumf przeciwników projektu „Moai: Podróż œświatła”, powiedział: „Musimy respektować opinie większości. Fundacja Rapa Nui będzie nadal kontynuowała projekty (również inne), które prowadziliśœmy od dawna".

  Projekt zakłada czasową wystawę oryginalnych posagów moai, przez okres dwóch tygodnie w Ogrodach Tuilleries w Paryżu, przed Luwrem. Fundacja Rapa Nui planuje trzy różne sposoby wsparcia tego typu przedsięwzięć: po pierwsze, negocjowanie chilijskiego oraz międzynarodowego  finansowania i administrowania takimi obiektami;  po drugie, stworzenie części międzynarodowej sieci służącej do wymiany wiedzy; po trzecie, konsultować wszystkie propozycje ze społecznością wyspy i akceptować je. Czy nie jest możliwe osiągnięcie tych celów i korzyœci bez przerywania wiecznego odpoczynku moai?

 

 

www.douglas.pl

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Reklama
www.douglas-shop.pl

Patronat

Reklama